Antoni Plàcid Gaudi zamanın çok ilerisinde bir mimar, tasarımcı ve bilim adamı idi. Gerçekleştirdiği eserlerdeki geometrik düzen, statik ve doğallık, hala hayranlık uyandırmaktadır.

Aslında tüm hesaplamalarında, yalnızca doğayı gözlemlemekte idi.

Kemik, kamış gövdeleri gibi formlarda basit şekilleri yakalar, kopyalamak yerine, üç boyutlu düzlemde geometri ve statik kuralları ile, yerçekiminin şekillendirdiği açı ve eğrileri inceleyerek sonuca ulaşırdı.

İçine kum koyduğu küçük torbaları, düğüm yerlerine dikkat ederek zincirle aşağı sarkıtır, alttaki aynadan bakarak, doğal eğrilerin oluşturduğu en az yük binen formları bulur ve eserlerinde sıklıkla kullanırdı.

Catenary eğrileri temel alarak, Okaliptüs gövdesinin bükümlerini (helikoid) Terasiano’da, femur kemiğini (hiperboloid) Casa Batlló’da, yaprak kıvrımlarını (konik) Kilise’nin yan duvarlarında,parmak tendonlarını ise (parabol ve hiberboller) Güell Park’taki tonozların üstünde kullanmıştır.

2005 yılında yapmış olduğum aşağıdaki çalışma, Gaudi'nin doğa örneklemelerini göstermektedir.